Remove Ads

French

Detailed Translations for détacher from French to Dutch

détacher:

détacher verbe

  1. détacher (s'en aller; partir; abandonner; )
    gaan; vertrekken; weggaan; heengaan; opstappen; opbreken
    • gaan verbe (ga, gaat, ging, gingen, gegaan)
    • vertrekken verbe (vertrek, vertrekt, vertrok, vertrokken, vertrokken)
    • weggaan verbe (ga weg, gaat weg, ging weg, gingen weg, weggegaan)
    • heengaan verbe (ga heen, gaat heen, ging heen, gingen heen, heengegaan)
    • opstappen verbe (stap op, stapt op, stapte op, stapten op, opgestapt)
    • opbreken verbe (breek op, breekt op, brak op, braken op, opgebroken)
  2. détacher (embaucher; dégager; dévisser; déboutonner)
    tewerkstellen; detacheren; uitzenden
    • detacheren verbe (detacheer, detacheert, detacheerde, detacheerden, gedetacheerd)
    • uitzenden verbe (zend uit, zendt uit, zond uit, zonden uit, uitgezonden)
  3. détacher (dégager; libérer; défaire; dénouer; ouvrir)
    losmaken; scheiden; loskrijgen; detacheren; loswerken
    • losmaken verbe (maak los, maakt los, maakte los, maakten los, losgemaakt)
    • scheiden verbe (scheid, scheidt, scheidde, scheidden, gescheiden)
    • loskrijgen verbe (krijg los, krijgt los, kreeg los, kregen los, losgekregen)
    • detacheren verbe (detacheer, detacheert, detacheerde, detacheerden, gedetacheerd)
    • loswerken verbe
  4. détacher (abandonner; être éliminé; décrocher; )
    opgeven; stoppen; afhaken; ophouden; afzien van; afvallen; eruitstappen; afzeggen
    • opgeven verbe (geef op, geeft op, gaf op, gaven op, opgegeven)
    • stoppen verbe (stop, stopt, stopte, stopten, gestopt)
    • afhaken verbe (haak af, haakt af, haakte af, haakten af, afgehaakt)
    • ophouden verbe (houd op, houdt op, hield op, hielden op, opgehouden)
    • afzien van verbe
    • afvallen verbe (val af, valt af, viel af, vielen af, afgevallen)
    • eruitstappen verbe
    • afzeggen verbe (zeg af, zegt af, zei af, zeiden af, afgezegd)
  5. détacher (séparer; découpler; fissionner; dissocier)
    scheiden; afscheiden; splitsen; afzonderen; separeren; afsplitsen
    • scheiden verbe (scheid, scheidt, scheidde, scheidden, gescheiden)
    • afscheiden verbe (scheid af, scheidt af, scheidde af, scheidden af, afgescheiden)
    • splitsen verbe (splits, splitst, splitsde, splitsden, gesplitst)
    • afzonderen verbe (zonder af, zondert af, zonderde af, zonderden af, afgezonderd)
    • separeren verbe (separeer, separeert, separeerde, separeerden, gesepareerd)
    • afsplitsen verbe (splits af, splitst af, splitste af, splitsten af, afgesplitst)
  6. détacher (arracher; déchirer; enlever; séparer)
    afrukken; afscheuren
    • afrukken verbe (ruk af, rukt af, rukte af, rukten af, afgerukt)
    • afscheuren verbe (scheur af, scheurt af, scheurde af, scheurden af, afgescheurd)
  7. détacher (découdre; dégager; débrancher; )
    losmaken; uittrekken; uithalen; lostornen; tornen; loskrijgen
    • losmaken verbe (maak los, maakt los, maakte los, maakten los, losgemaakt)
    • uittrekken verbe (trek uit, trekt uit, trok uit, trokken uit, uitgetrokken)
    • uithalen verbe (haal uit, haalt uit, haalde uit, haalden uit, uitgehaald)
    • lostornen verbe (torn los, tornt los, tornde los, tornden los, losgetornd)
    • tornen verbe (torn, tornt, tornde, tornden, getornd)
    • loskrijgen verbe (krijg los, krijgt los, kreeg los, kregen los, losgekregen)
  8. détacher (cueillir; enlever; arracher; égrapper)
    plukken; afplukken
    • plukken verbe (pluk, plukt, plukte, plukten, geplukt)
    • afplukken verbe (pluk af, plukt af, plukte af, plukten af, afgeplukt)
  9. détacher (déconnecter; décrocher; débrancher; défaire)
    afkoppelen
    • afkoppelen verbe (koppel af, koppelt af, koppelde af, koppelden af, afgekoppeld)
  10. détacher (détordre; s'ouvrir d'un coup)
    losslaan
    • losslaan verbe (sla los, slaat los, sloeg los, sloegen los, losgeslagen)
  11. détacher (enfoncer; décoder; forcer; ouvrir brusquement)
    openbreken; kraken; losbreken
    • openbreken verbe (breek open, breekt open, brak open, braken open, opengebroken)
    • kraken verbe (kraak, kraakt, kraakte, kraakten, gekraakt)
    • losbreken verbe (breek los, breekt los, brak los, braken los, losgebroken)
  12. détacher (rincer; laver; laver à grande eau)
    afspoelen
    • afspoelen verbe (spoel af, spoelt af, spoelde af, spoelden af, afgespoeld)
  13. détacher (couper)
    lossnijden
    • lossnijden verbe (snijd los, snijdt los, sneed los, sneden los, losgesneden)
  14. détacher
    loskoppelen
    • loskoppelen verbe (koppel los, koppelt los, koppelde los, koppelden los, losgekoppeld)
  15. détacher
  16. détacher (désépingler)
    losmaken
    • losmaken verbe (maak los, maakt los, maakte los, maakten los, losgemaakt)

Conjugations for détacher:

Présent
  1. détache
  2. détaches
  3. détache
  4. détachons
  5. détachez
  6. détachent
imparfait
  1. détachais
  2. détachais
  3. détachait
  4. détachions
  5. détachiez
  6. détachaient
passé simple
  1. détachai
  2. détachas
  3. détacha
  4. détachâmes
  5. détachâtes
  6. détachèrent
futur simple
  1. détacherai
  2. détacheras
  3. détachera
  4. détacherons
  5. détacherez
  6. détacheront
subjonctif présent
  1. que je détache
  2. que tu détaches
  3. qu'il détache
  4. que nous détachions
  5. que vous détachiez
  6. qu'ils détachent
conditionnel présent
  1. détacherais
  2. détacherais
  3. détacherait
  4. détacherions
  5. détacheriez
  6. détacheraient
passé composé
  1. ai détaché
  2. as détaché
  3. a détaché
  4. avons détaché
  5. avez détaché
  6. ont détaché
divers
  1. détache!
  2. détachez!
  3. détachons!
  4. détaché
  5. détachant
1. je, 2. tu/vous, 3. il/elle/on, 4. nous, 5. vous, 6. ils/elles

Synonyms for "détacher":


External Machine Translations:
Images:

Related Translations for détacher



Remove Ads

Remove Ads